Dormire necesse est

Eg fekk ikkje sova før ca halv fire i natt. Særs lite kult, sidan eg skulle opp halv åtte for å ha eksamen i latinsk grammatikk. (Det gjekk forresten bra – fint at det forbaska stresset ikkje klarar å øydeleggja so mykje for meg.)

Altso, eg er rimeleg flink til å takla stress. Det vil eg seia. I staden for å bruka tida på å springa rundt og riva meg i håret, satsar eg stort sett på å gjera ting i den rekkjefylgja dei bør gjerast. Men på eitt område får stresset siste stikk, og det gjeld svevnvanane. Eg søv stort sett godt når eg fyrst søv, men det å koma so langt, er ikkje alltid lett.

Kva skal ein gjera for å få sova godt? Eg har alt nemnd dette med koffein. Somme seier det ikkje er lurt å trena om kvelden, men greia er at det stort sett er då eg har tid (og lyst) til å trena; dessutan tykkjer eg det verkar avslappande. Den einaste sikre metoden, er å venta til eg er daudtrøytt – på det stadiet der eg les same boksida om att og om att –  før eg legg meg til å sova, noko som funkar dårleg når eg skal opp tidleg. (Og ja, eg er veit jo at det å stå opp tidleg er lurt for å få sova same kveld, men når ein ikkje har mange timane svevn bak seg, er det særs lite freistande der og då…)

Eg prøvde noko nytt ein kveld. Du veit korleis det er, når det er eit utal ting som svirrar rundt i hovudet og nektar å gje deg fred? Det eg prøvde, var å skriva ned ei liste med dei tinga som nekta å gje slepp på medvitet mitt. På den måten var det sikkert at eg kom til å ta meg av dei, samstundes som eg kunne venta til dagen etter (då det faktisk var mogleg å gjera noko med dei). Dette funkar fint, har eg funne ut, med konkrete ting – som å hugsa å kjøpa linsevæske, eller å gå innom biblioteket før førelesing – men når det gjeld større, meir vage og mindre handgripelege ting som ikkje nettopp er råd å fiksa med det fyrste, vert det verre.

Heite tips, både for svevn og mot stress, vert tekne mot med takk.

Ordet er fritt

Dette er det eg har å seia om Fritt Ord-prisen:

1. Mediefolk/ekspertkommentatorar/journalistar =/= alle. Det frilynte mellomklasserøyndomen dei lever i =/= den røyndomen mange andre lever i.

2. At Nina Karin Monsen seier ting desse mellomklasse-mediefolka er usamde i, tyder dimed ikkje at ho seier ting alle er usamde i. Det er dimed ikkje nødvendigvis slik at ho er ein modig dissident  som berre møter motbør – tvert om, mange er samde i det ho seier, og støttar henne heilt og fullt (utan at det tyder at ho har rett).

3. Det å gjera NKM til eit offer for “den kompakte majoritet”, er om lag like fornuftig som å gjera Carl I. Hagen til martyr for det sunne folkevitet.

4. Ingen har, so vidt eg har sett, meint at det skal vera forbode å seia at det å føla dragning mot folk av same kjønn, er like gale som å vilja misbruka ungar (jfr. NKM sine kommentarar om pedofile) – men er det ein modig og viktig ting å seia? Kva har NKM risikert ved å uttala slike ting, bortsett frå å framstå som intolerant og hatefull? Har ho motteke drapstrugsmål? Har LLH sett ein pris på hovudet hennar?

5. Dersom målet til Fritt Ord var å få blest om prisen, har dei lukkast over all forventing. Til lukke. Det skal dei ha.